FWB: na czym polega relacja friends with benefits?

Spis treści

FWB (ang. friends with benefits) to relacja, w której osoby łączy przyjaźń lub sympatia oraz kontakty seksualne, ale nie umawiają się na romantyczny związek. Nie ma jednego zestawu zasad dla takiego układu: wyłączność, częstotliwość spotkań, bliskość poza seksem i sposób zakończenia zależą od ustaleń obu osób. Dlatego warto jasno porozmawiać o oczekiwaniach, zgodzie i bezpieczeństwie.

FWB — na czym polega w praktyce?

W typowym układzie FWB dwie osoby znają się i lubią, spotykają się także w celach seksualnych, ale nie deklarują partnerskiej relacji ani wspólnych planów jako para. „Przyjaźń z bonusem” nie zawsze oznacza jednak tak samo bliską przyjaźń. Dla jednych najważniejsza jest istniejąca więź, dla innych przede wszystkim swobodna znajomość, w której pojawiają się regularne kontakty seksualne.

Skrót sam w sobie nie rozstrzyga, czy osoby mogą spotykać się z innymi, czy spędzają razem czas poza seksem ani czy okazują sobie czułość. Nie oznacza też, że uczucia nie mogą się pojawić. To, co dla jednej osoby jest oczywiste, druga może rozumieć inaczej — lepiej więc ustalić znaczenie układu wprost.

Czym FWB różni się od związku i situationship?

• Związek romantyczny zwykle wiąże się z deklaracją partnerskiej relacji i uzgodnionym poziomem zaangażowania. To, czy jest monogamiczny, również powinno wynikać z rozmowy, a nie z założeń.
• FWB łączy kontakty seksualne z przyjaźnią lub sympatią, ale na ogół nie zakłada romantycznego zobowiązania. Zasady dotyczące innych partnerów i bliskości emocjonalnej są indywidualne.
• Situationship to potoczne określenie relacji, której status lub kierunek pozostaje niejasny. Może przypominać związek, FWB albo coś pomiędzy — kluczowa różnica polega często na tym, że osoby nie ustaliły, czym właściwie jest ich relacja.
• Seks bez przyjaźni nie musi być FWB. Jeśli kontakt ogranicza się głównie do spotkań seksualnych, a relacja koleżeńska nie jest ważną częścią znajomości, określenie FWB może nie pasować obu stronom.

Granice między tymi nazwami bywają płynne. Ważniejsze od etykiety jest to, czy obie osoby podobnie rozumieją układ i dobrowolnie się na niego zgadzają.

Co ustalić przed rozpoczęciem relacji FWB?

Nie trzeba spisywać kontraktu ani przewidywać każdej sytuacji. Warto jednak omówić kwestie, których niejasność może prowadzić do przykrości lub ryzyka:

1. Intencje: Czy obie osoby chcą niezobowiązującej relacji, czy jedna liczy na to, że układ przerodzi się w związek? Jeśli oczekiwania są różne, lepiej wiedzieć o tym przed rozpoczęciem.
2. Wyłączność: Czy seks z innymi osobami jest dopuszczalny? Czy informujecie się o nowych partnerach, zwłaszcza jeśli wpływa to na zdrowie seksualne lub wcześniej ustalone zasady?
3. Kontakt poza spotkaniami: Czy chcecie pisać, spędzać czas w grupie znajomych albo okazywać sobie czułość? Co dla każdej osoby byłoby zbyt intensywne lub mylące?
4. Granice i zgoda: Jakie aktywności są komfortowe, a jakie nie? Zgoda dotyczy konkretnej sytuacji i może zostać wycofana w dowolnym momencie — wcześniejsza zgoda nie zobowiązuje do kolejnego kontaktu.
5. Bezpieczeństwo seksualne: Jak będziecie zapobiegać zakażeniom przenoszonym drogą płciową i nieplanowanej ciąży, jeśli jest możliwa? Omówcie prezerwatywy, inne metody antykoncepcji oraz badania dobrane do sytuacji.
6. Zmiana lub koniec układu: Co zrobicie, jeśli komuś przestaną odpowiadać dotychczasowe zasady, pojawią się uczucia albo jedna osoba zacznie budować związek z kimś innym?

Dobrze, jeśli rozmowa jest dwustronna i można do niej wrócić. Ustalenia nie są obietnicą, że czyjeś emocje się nie zmienią; pomagają za to szybciej zauważyć, kiedy trzeba ponownie porozmawiać.

Jak rozpoznać, czy taki układ ci odpowiada?

Zastanów się, czego chcesz teraz, nie tylko co chciałabyś lub chciałbyś dostać od konkretnej osoby. Pomocne może być pytanie: „Jak bym się czuł lub czuła, gdyby ta osoba zaczęła spotykać się z kimś innym albo zakończyła nasz układ?”. Odpowiedź nie przesądza, że FWB będzie dobrym lub złym wyborem, ale może ujawnić oczekiwania, które warto nazwać.

Ważny sygnał ostrzegawczy to zgoda na niezobowiązujący seks przy jednoczesnym cichym założeniu, że druga osoba z czasem zmieni zdanie. Nie trzeba z góry wykluczać zmiany relacji, ale nie da się jej zagwarantować. Jeśli zależy ci na związku, powiedz o tym zamiast udawać, że obecny układ w pełni ci odpowiada.

Zwróć też uwagę na swoje samopoczucie. Zazdrość, napięcie przed spotkaniami, poczucie presji, lęk przed zadawaniem pytań czy regularne przekraczanie własnych granic mogą oznaczać, że potrzebujesz zmiany lub zakończenia relacji. Nie ma obowiązku kontynuowania FWB tylko dlatego, że wcześniej obie osoby się na nie zgodziły.

Zgoda i bezpieczeństwo seksualne

Zgoda musi być dobrowolna, dotyczyć konkretnej aktywności i trwać przez cały kontakt. Można zmienić zdanie także wtedy, gdy spotkania seksualne zdarzały się wcześniej. Presja, szantaż emocjonalny, obawa przed reakcją drugiej osoby lub założenie, że „w FWB seks jest zawsze dostępny”, nie zastępują zgody.

Jeśli kontakty seksualne mogą prowadzić do ciąży, ustalcie, jakiej antykoncepcji będziecie używać. Prezerwatywy pomagają ograniczać ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową, a także mogą zapobiegać ciąży, ale wymagają prawidłowego stosowania. Inne metody antykoncepcji nie zastępują ochrony przed zakażeniami. Dobór badań i moment ich wykonania zależą od rodzaju kontaktów, partnerów i czasu od możliwej ekspozycji — w razie wątpliwości poradź się personelu medycznego lub punktu konsultacyjno-diagnostycznego.

Nie opieraj oceny ryzyka wyłącznie na wyglądzie ani zapewnieniu, że ktoś „na pewno jest zdrowy”. Zakażenia mogą nie dawać widocznych objawów. Uzgodnijcie zasady ochrony i informowania o zmianach, które mogą mieć znaczenie dla drugiej osoby. Jeśli doszło do kontaktu, który może wiązać się z ryzykiem HIV, skontaktuj się pilnie z placówką medyczną — profilaktyka poekspozycyjna wymaga szybkiego działania.

Co zrobić, gdy pojawią się uczucia albo różne oczekiwania?

Uczucia nie są błędem ani dowodem, że ktoś źle zrozumiał zasady. Mogą pojawić się u jednej osoby, u obu albo wcale. Ważne, by nie wymagać wzajemności i nie udawać, że nic się nie zmieniło, jeśli obecny układ zaczyna powodować cierpienie.

Powiedz, co się zmieniło i czego teraz potrzebujesz. Druga osoba może chcieć spróbować związku, pozostać przy FWB albo zakończyć kontakty seksualne. Każda z tych odpowiedzi jest możliwa; żadnej nie da się wymusić. Jeśli wasze potrzeby są nie do pogodzenia, zakończenie układu może być bardziej uczciwe niż trwanie w nadziei, że druga strona się zmieni.

Po zakończeniu FWB możecie spróbować wrócić do przyjaźni, zrobić sobie przerwę albo nie utrzymywać kontaktu. To zależy od was obojga. Ustalcie, jak będziecie się zachowywać we wspólnym gronie znajomych, i dajcie sobie przestrzeń, jeśli jest potrzebna.

O znaczeniu otwartej rozmowy o potrzebach i granicach przeczytasz także w artykule „5 rzeczy, które niszczą każdy związek — czy je robisz?”.

O autorce

Julia Wierzbicka

Julia Wierzbicka — redaktorka Bibiuti.pl. Przygotowuje artykuły o domu, rodzinie, odżywianiu i codzienności. Porządkuje dostępne informacje, opisuje praktyczne rozwiązania i wskazuje, kiedy temat wymaga indywidualnej konsultacji ze specjalistą.

Wszystkie artykuły autorki →