Przejdź do treści
Bibiuti — strona główna
Strona główna » Słodzisz miodem zamiast cukru? Nadal możesz jeść za dużo cukrów!

Słodzisz miodem zamiast cukru? Nadal możesz jeść za dużo cukrów!

Dieta
Miód spływa z metalowej łyżeczki do szklanej filiżanki z herbatą, a w tle stoi otwarty słoik miodu.
Spis treści

Z artykułu dowiesz się…

  • Czy zamiana cukru na miód rozwiązuje problem nadmiernego słodzenia?
  • Jak obliczyć ilość cukrów w porcji miodu?
  • Jakie inne źródła cukrów wolnych warto uwzględnić?
  • Jak stopniowo ograniczać dosładzanie?

Miód użyty do słodzenia nadal dostarcza cukrów wolnych — sama zamiana cukru na miód nie rozwiązuje więc problemu, jeśli słodzisz tyle samo albo częściej. Zacznij od odmierzania porcji i uwzględniaj też słodzone napoje, słodycze, syropy oraz soki z całego dnia.

Słodzisz miodem zamiast cukru — nadal możesz jeść za dużo cukrów

Naturalne pochodzenie miodu nie zmienia sposobu liczenia jego cukrów w zaleceniach żywieniowych. Cukry naturalnie obecne w miodzie WHO zalicza do cukrów wolnych, podobnie jak cukry dodane do żywności i napojów przez producenta, kucharza lub konsumenta.

Nie oznacza to, że miód i cukier są identyczne pod każdym względem. Chodzi o konkretną rzecz: miód dodany do herbaty czy owsianki nadal zwiększa ilość cukrów wolnych w jadłospisie. Łatwo stracić rachubę, gdy dosładzasz kilka różnych potraw w ciągu dnia.

Jak policzyć cukry z porcji miodu?

Jeśli na etykiecie jest tabela wartości odżywczej, sprawdź pozycję „w tym cukry”. Zwykle podaje ona ilość w 100 g produktu. Aby oszacować ilość w swojej porcji, pomnóż tę wartość przez masę porcji i podziel przez 100.

Przykład rachunku: jeśli tabela podaje 80 g cukrów na 100 g, a użyta porcja waży 7 g, obliczenie wygląda tak: 80 × 7 ÷ 100 = 5,6 g cukrów. To liczby przykładowe — sprawdź dane na opakowaniu i zważ własną porcję, jeśli chcesz ją dokładniej oszacować.

Wartość „w tym cukry” obejmuje cukry obecne w produkcie, ale sama nie rozdziela ich na dodane i naturalnie występujące. W przypadku miodu WHO uznaje cukry naturalnie obecne w produkcie za wolne. Jeśli nie masz danych na etykiecie, nie zakładaj, że miód nie wnosi cukrów: odmierzaj porcję i traktuj ją jako słodzenie.

Gdzie najłatwiej stracić kontrolę nad ilością?

Miód trafia do kilku posiłków

Łyżeczka do herbaty może wydawać się drobiazgiem. Druga porcja w owsiance, a potem kolejna w jogurcie łatwo umykają, jeśli patrzysz tylko na pojedynczy posiłek. Przez kilka dni zanotuj, gdzie i ile miodu dodajesz. Nie musisz od razu z niego rezygnować — możesz najpierw zmniejszyć porcję albo słodzić tylko te potrawy, w których naprawdę Ci na tym zależy.

Dosypujesz „na oko”

Miód łatwo wylać prosto ze słoika, a wtedy trudniej ocenić, ile go używasz. Odmierzanie łyżeczką lub ważenie porcji pomaga zauważyć, czy nie zwiększa się z przyzwyczajenia. Pamiętaj, że łyżeczka nie zawsze oznacza tę samą masę — zależy to od jej wielkości i tego, ile produktu nabierzesz.

Liczysz tylko samodzielne dosładzanie

Miód to nie jedyne źródło cukrów wolnych. Zwróć uwagę także na słodzone napoje, słodycze, syropy i soki. Sam zapis „w tym cukry” na etykiecie nie mówi, czy cukier został dodany, dlatego przy produktach przetworzonych sprawdź również listę składników.

Jak ograniczyć dosładzanie bez nagłej rezygnacji?

  1. Odmierzaj porcję. Zamiast dolewać miód prosto ze słoika, nałóż tyle, ile zamierzasz użyć.
  2. Zmniejszaj ilość stopniowo. Spróbuj dodać mniej do herbaty lub owsianki i daj sobie czas na przyzwyczajenie się do mniej słodkiego smaku.
  3. Najpierw spróbuj. Nie dosładzaj napoju ani potrawy z rozpędu — dodatkowa porcja może nie być potrzebna.
  4. Patrz na cały dzień. Uwzględniaj inne słodzone produkty, a nie tylko miód dodany w domu.

WHO zaleca, by cukry wolne stanowiły mniej niż 10 proc. całodziennej energii. Jako orientacyjny przykład podaje do 50 g dziennie dla osoby o prawidłowej masie ciała, której dieta dostarcza około 2000 kcal. To ilość ze wszystkich źródeł, nie limit przeznaczony wyłącznie na miód ani cel, do którego trzeba dążyć. Ograniczenie do 5 proc. energii lub mniej może przynieść dodatkowe korzyści. Indywidualne potrzeby mogą się różnić.

Jeśli masz cukrzycę lub inne indywidualne zalecenia żywieniowe, omów sposób uwzględniania miodu w diecie z lekarzem lub dietetykiem. A dzieciom przed ukończeniem 12. miesiąca życia nie podawaj miodu — wiąże się to z ryzykiem botulizmu niemowlęcego.

Najważniejsze informacje:

  • WHO zalicza cukry naturalnie obecne w miodzie do cukrów wolnych.
  • Odmierzanie lub ważenie porcji miodu pomaga zauważyć, czy używana ilość rośnie z przyzwyczajenia.
  • WHO zaleca, by cukry wolne ze wszystkich źródeł dostarczały mniej niż 10 proc. całodziennej energii.
  • Przy cukrzycy lub indywidualnych zaleceniach żywieniowych sposób uwzględniania miodu w diecie należy omówić z lekarzem lub dietetykiem.
  • Dzieciom przed ukończeniem 12. miesiąca życia nie należy podawać miodu ze względu na ryzyko botulizmu niemowlęcego.

O autorce

Lena Domańska

Lena Domańska — redaktorka Bibiuti.pl. Opracowuje poradniki o pielęgnacji, makijażu, włosach i stylu. Zwraca uwagę na dobór produktów, codzienne nawyki i informacje producentów, aby ułatwiać czytelniczkom świadome wybory.

Wszystkie artykuły autorki →

Przeczytaj również